Προϊόντα λογισμικού

/

Γεωτεχνικό λογισμικό GEO5 / Επισκόπηση GEO5

GEO5

Γεωτεχνικό πακέτο

« Πίσω στα Προγράμματα GEO5

Αναλύσεις σύμφωνα με τους Ευρωκώδικες EN 1997

(αλλαγή 2/2011)

Η εφαρμογή των ενοποιημένων Ευρωπαϊκών προτύπων (Ευρωκώδικες) είναι σχετική με όλους τους δομικούς μελετητές και γεωτεχνικούς μηχανικούς. Έχει επίδραση σε όλα τα βήματα της δομοστατικού σχεδιασμού όπως τον προσδιορισμό των φορτίων, τον υπολογισμό των εσωτερικών δυνάμεων, τη διαστασιολόγηση των δομικών μελών μέχρι και ολόκληρη την ανάλυση ενός γεωτεχνικού προβλήματος. Οι παράγραφοι που ακολουθούν είναι αφιερωμένες σε μια νέα ορολογία και προσεγγίσεις που εμφανίζονται στα προγράμματα GEO5 ξεκινώντας με την έκδοση 10.

Μεθοδολογία επαλήθευσης– EN 1997-1 / Κλασσική μέθοδος

Τα προγράμματα GEO5 τώρα επιτρέπουν την εκτέλεση ανάλυσης επαλήθευσης σύμφωνα με το πρότυπο EN 1997-1. Εντούτοις, παραμένει η πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν κλασσικές προσεγγίσεις, όπως αναλύσεις επαλήθευσης βασισμένες σε οριακές καταστάσεις και συντελεστές ασφάλειας. Σύμφωνα με το πρότυπο EN 1997-1, παρά ταύτα, εισάγει ορισμένες νέες απαιτήσεις για να εξεταστούν από τους μηχανικούς του σχεδιασμού. Οι σημαντικότερες είναι:

  • - Επιλογή της μεθόδου σχεδιασμού
  • Επιλογή ή τροποποίηση μερικών συντελεστών της ανάλυσης, αντίστοιχα
  • Ανάλυση και επαλήθευση

Η επιλογή της μεθόδου σχεδιασμού και οι τιμές των επιμέρους συντελεστών, περιγράφονται κυρίως στα Εθνικά Παραρτήματα. Ο πραγματικός υπολογισμός και η ανάλυση επαλήθευσης είναι τότε αρκετά όμοια με τις θεωρίες των οριακών καταστάσεων που χρησιμοποιούνται ως σήμερα.

Θεωρία Ανάλυσης

Ο Ευρωκώδικας 1997-1 δεν προσδιορίζει σε λεπτομέρεια τις μεθόδους ανάλυσης – μόνο απαιτεί να χρησιμοποιούνται γενικά αποδεκτές μέθοδοι, που παρέχουν και επαληθεύουν σχετικά αποτελέσματα. Ιδιαίτερες μέθοδοι (π.χ. προσδιορισμός εδαφικών πιέσεων, υπολογισμός θεμελίωσης ή φέρουσα ικανότητα πασσάλου, αναλύσεις ευστάθειας κ.λπ.) κατά συνέπεια παραμένουν ίδιες με προηγούμενες εκδόσεις του GEO5. Σε ορισμένες περιπτώσεις, πληροφοριακά συνιστώμενες μεθοδολογίες βασιζόμενες σε παραρτήματα του EN 1997-1 προτύπου εφαρμόζονται στα προγράμματα.

Εθνικά Παραρτήματα

Τα Εθνικά Παραρτήματα τροποποιούν την εφαρμογή του προτύπου EN 1997-1 σε κάθε χώρα. Προσδιορίζουν την μέθοδο σχεδιασμού, για δεδομένου τύπου ανάλυση και προσαρμόζουν τις τιμές των μερικών συντελεστών (δηλ. τιμές που συστήνονται γενικά από το πρότυπο EN 1997-1). Στόχος μας είναι να εφαρμόσουμε σε ξεχωριστά προγράμματα όλα τα Εθνικά Παραρτήματα– στην παρούσα κατάστασή τους, που όμως, δεν είναι ομοιόμορφη. Σε κάποιες χώρες τα Εθνικά Παραρτήματα, βρίσκονται ήδη στις τελικές τους εκδόσεις, άλλες παρέχουν μόνο τη δική τους δουλειά. Προς το παρόν τα Εθνικά Παραρτήματα της Σλοβακίας, της Αυστρίας, της Γερμανίας, της Ουγγαρίας, της Πορτογαλίας, της Φινλανδίας, της Ελλάδας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Σλοβενίας εφαρμόζονται.

Μέθοδος Σχεδιασμού

Το πρώτο σημαντικό βήμα όταν εκτελείται η ανάλυση σύμφωνα με τον Ευρωκώδικα είναι να επιλεγεί η μέθοδος σχεδιασμού. Όλες οι μέθοδοι υιοθετούν παράγοντες μείωσης φορτίου (F-force). Αυτοί οι συντελεστές πολλαπλασιάζουν όλες τις δυνάμεις που εισάγονται στην ανάλυση.

  • Μέθοδος σχεδιασμού 1 περαιτέρω εισάγει μείωση των παραμέτρων του εδάφους((M – material). Αυτή η μέθοδος απαιτεί εκτέλεση της ανάλυσης δύο φορές για δύο περιπτώσεις σχεδιασμού (μειώνοντας ή το F είτε το Μ) και να επιλεγεί η χειρότερη περίπτωση.
  • Μέθοδος σχεδιασμού 2 εισάγει μείωση των παραμέτρων αντοχής (R), που μειώνει τις δυνάμεις αντοχής (δυνάμεις αντοχής, ροπή ανατροπής…).
  • Μέθοδος σχεδιασμού 3 μειώνει παραμέτρους εδάφους (M) και φορτία (F) μαζί. Ξεχωρίζει τα φορτία της κατασκευής και τα γεωτεχνικά φορτία (GEO). Αυτά έχουν δύο διαφορετικούς συντελεστές.
Inputs of partial factors

Μερικοί συντελεστές

Τα προγράμματα επιτρέπουν την επιλογή ή την εισαγωγή μερικών συντελεστών για την επιλεγμένη μέθοδο σχεδιασμού στην ανάλυση. Τα προγράμματα περιέχουν τυποποιημένους συντελεστές βασισμένους στον ΕΝ και συντελεστές εφαρμοζόμενους σύμφωνα με τα Εθνικά Παραρτήματα- όλοι οι συντελεστές μπορούν να ρυθμιστούν. Οι μερικοί συντελεστές μπορούν επίσης να διαφέρουν ανάλογα με τξ με την Κατάσταση Σχεδιασμού.

Κατάσταση Σχεδιασμού

Το πρόγραμμα εισάγουν καταστάσεις σχεδιασμού από την άποψη του ΕΝ 1990- μόνιμη, προσωρινή-μεταβατική, τυχηματική και σεισμική. Η κατάσταση σχεδιασμού, επιλέγεται κάθε φορά για ένα στάδιο σχεδιασμού. Προσδιορίζει ποιο σύνολο μερικών συντελεστών θα χρησιμοποιηθεί στην ανάλυση.

Ανάλυση κατασκευών αντιστήριξης

Η πραγματική ανάλυση είναι αρκετά πιο πολύπλοκη σε σχέση με την κλασική ανάλυση. Κάθε δύναμη έχει διαφορετικό συντελεστή σχεδιασμού για διαφορετικό τρόπο αστοχίας, ανάλογα με τον αν δρα ευμενώς ή δυσμενώς. Για παράδειγμα όταν ελέγχεται η ολίσθηση και η ανατροπή, το ίδιο βάρος θεωρείται πως δρα ευμενώς, ενώ για τον υπολογισμό της φέρουσας ικανότητας δρα δυσμενώς (αυξάνει τις τάσεις), αλλά μπορεί να δρα και ευμενώς (σε περιπτώσεις μεγάλων εκκεντροτήτων). Είναι γι' αυτό απαραίτητο να διεξαχθούν αρκετές αναλύσεις. Για να μπορεί ο χρήστης να ελέγχει την ανάλυση, το πρόγραμμα πάντα επιδεικνύει τον τελικό συνδυασμό συντελεστών για την κάθε ξεχωριστή μορφή αστοχίας.

Ανάλυση ευστάθειας

Όταν εκτελείται ανάλυση ευστάθειας όλα τα βάρη των επιμέρους λωρίδων, πολλαπλασιάζονται με ένα συντελεστή σχεδιασμού ανάλογα, με το αν η συνολική δύναμη στη επιφάνεια ολίσθησης κάθε λωρίδας, δρα δυσμενώς ή ευμενώς. Επιπρόσθετα οι παράμετροι του εδάφους μειώνονται για τις μεθόδους σχεδιασμού 1και 3 και η συνολική αντίσταση στην επιφάνεια ολίσθησης για τη μέθοδο σχεδιασμού 2. Η φόρτιση μειώνεται από μερικό συντελεστή στο σύνολό της.

Ανάλυση θεμελιώσεων

Σε αυτή την περίπτωση, το ίδιο βάρος μιας κατασκευής και το βάρος του εδάφους πάνω από την επιφανειακή θεμελίωση, αντίστοιχα πολλαπλασιάζονται με μερικούς συντελεστές φόρτισης. Το θεωρούμενο φορτίο σχεδιασμού πρέπει επομένως να προσδιοριστεί σύμφωνα με τα πρότυπα ΕΝ1990 και ΕΝ 1991.

Ανάλυση πετασμάτων και εδαφικών πιέσεων

Τα προγράμματα αυτά λαμβάνουν υπόψη την ολική εδαφική πίεση στην ανάλυση και πολλαπλασιάζουν τις επιμέρους συνιστώσες της πίεσης που δρουν στην κατασκευή , με μερικούς συντελεστές. Η βασική θεώρηση είναι ότι οι ενεργές πιέσεις δρουν ως δυσμενείς φορτίσεις, ενώ οι παθητικές πιέσεις δρουν ευμενώς. Επομένως επιμέρους διαγράμματα πίεσης πολλαπλασιάζονται με αντίστοιχους μερικούς συντελεστές φόρτισης.

Γλώσσα: ελληνικά